شعر فارسی آیات غمزه

یک قطعه بهشت است که نازل شده برخاک

مصطفی محدثی خراسانی — Sat, 25 Apr 2026 20:20:00 GMT

آیینه شده، آینه باران شده ایران
در حجله ای از اشک چراغان شده ایران

یک قطعه بهشت است که نازل شده برخاک
در آینه غیب نمایان شده ایران

تا روح دمد در نفس مرده ی تاریخ
یک پارچه گلزار شهیدان شده ایران

از هفت گذر کرده و در خوان سرانجام
شیرازه دروازه ی قرآن شده ایران

تلفیق حماسه ست و غزلحکمت و عرفان
آیینه خورشید ضمیران شده ایران

عشق است که هرسو به تماشا و تجلی ست
حلاج ترین جلوه ی عرفان شده ایران

سنگینی سوگ است، سبکروح حماسه ست
در مرثیه داغ، رجزخوان شده ایران

تا لحظه ای آرام شود مادر میناب
طفل سبق آموز دبستان شده ایران

دور است از او روز خطر، خانه نشینی
بیرون زده از کوچه، خیابان شده ایران

بدانید اینکه اسلامی پس از ایران نخواهد ماند

مهران پوپل — Wed, 22 Apr 2026 20:42:00 GMT

هلا آنها که می خواهید قرآن را نگه دارید
به قرآن اصل قرآن است، ایران را نگه دارید

و هر شهرش یکی از سوره های پاک قرآن است
و شاید سوره نور است، تهران را نگه دارید

خبردار! این نبردی بین اسراییل و ایران نیست
نبرد کفر و ایمان است، ایمان را نگه دارید

اگر در راه حق از مرگ می ترسید، باکی نیست
ولیکن حرمت خون شهیدان را نگه دارید

میان حق و باطل بی طرفها بی شرف هستند
اگر هر چیز را دادید، وجدان را نگه دارید

خیابان‌ها خیابان نیست، خط اول جنگ است
هلا ای مردم رزمنده، میدان را نگه دارید

بدانید اینکه اسلامی پس از ایران نخواهد ماند
مسلمانان عالم، سنگرِتان را نگه دارید

من و وطن ، من و شرف ، فدای کربلا - نجف

زهرا بشری موحد — Mon, 20 Apr 2026 04:04:00 GMT

نشستم و درون چای ، هم زدم نبات را
نشستم و گریستم مرور خاطرات را

که پرچمی هنوز اگر به حق بلند می‌شود
گرفته از مشایه‌ها ، علائم حیات را

شکسته‌های خسته‌ را ، حسین(ع) جمع می‌کند
حسین(ع) یاد می‌دهد به پرچمم جهات را

من و وطن ، من و شرف ، فدای کربلا - نجف
اگر ببینم آن طرف، جهان بی‌ثبات را

که شام را شنیده‌ام، که در عقیله (س) دیده‌ام
چگونه می زند به هم ، زنی، معادلات را

به خون نشسته‌ خاک من ، غریبم و چه باکِ من؟
نشان دهید تشنه را ، فرات را ، فرات را

چه باک از زمانه‌اش؟ گرفته در کرانه‌اش
خلیج فارسی اگر سفینة النجاة را ...

هم‌رزمی بشکوهِ تنهایان

محمدمهدی سیار — Sun, 19 Apr 2026 00:27:00 GMT

یک جبهه‌ایم: «ایران»، «یمن»، «لبنان»
یک سنگر: از «بیروت» تا «تهران»

از «غزه» تا «بغداد» یک فریاد
از «کربلا» تا «قدس» یک طوفان

ما را به هم پیوند داد آن تیغ
کز هم جدامان خواست ناگاهان

عاشق‌تر از «تهران» کجا؟ «بیروت»!
عاشق‌تر از «بیروت» کو؟ «تهران»!

زیباست در این دشت‌های سرخ
هم‌رزمی بشکوهِ تنهایان

این سو خدا در معرکه حاضر
آن سو خودِ شیطان، خودِ شیطان

لبنان شکوه «لا فتی الّا»ست
«لا سیف الّا ذوالفقار»: ایران

ما شیعه‌ی یک عشق دیرینیم
سرمست یک پیمانه، یک پیمان

وحدت گل صد برگِ توحید است
دریاست نام دیگر باران!

من شاعر دلتنگی «رُوشه»
تو شروه‌خوانِ شور تنگستان¹

نورِ علی نور است، هم‌سنگر!
شلیک با یک یا علی! یک آن!

یک رشته‌کوه: «البرز» تا «عامِل»
فرزندهای «بوذر» و «سلمان»²

نبض زمان اینک به دست ماست
ای عاشقان این گوی و این میدان

1. صخره‌های زیبای روشه در ساحل بیروت، معروف به صخره عشاق
2. جبل عامل لبنان تبعیدگاه ابوذر غفاری در شام بود و این حضور مبارک را آغاز تشیع در لبنان می‌دانند.

به دلپذیری تهرانی، به دلنشینی بیروتم

مهدیه اکبری — Sat, 18 Apr 2026 06:24:00 GMT

به دلپذیری تهرانی، به دلنشینی بیروتم
نهال بارور سیبی، درخت پر ثمر توتم

بلند قامتم و نستوه، به راست قامتی سروی
به خون نشسته برای تو، غرور زخمی یاقوتم

خلاف قول یهود اینک قسم به چادر لبنانی!
که تن نداده به ننگ آری هنوز دامن ماهوتم

عروس آبی دریاها ! مدیترانه ی چشمانت
مرا به گریه می اندازد که تا ابد به تو مربوطم

هوای خانه ات ابری شد هوای خانه ام ابری تر
اگر که صاعقه سوزاندت به خشمگینی باروتم

هنوز در جریان هستی خلاف دشمن خونریزت
جوان و پر تپشم آری به رغم دشمن فرتوتم

برادرانه وفا دارم و هیچ جای تعجب نیست
که سر گذاشت اگر روزی به شانه های تو تابوتم